یا ابصرالناظرین

    نگاه را که همه می کنند. اما یکی نگاه میکند و می فهمد چه می بیند یکی نه . مگر نبود آن همسایه ای که صورتش را با سیلی سرخ نگه داشته بود و آه در بساط نداشت ؟ همه می گفتند ماشاء الله وضعش خوبست . کسی خبر نداشت ، دستشان تنگ است و سفره اشان بی نان . نگاه ما انگار نگاه نابینا ، چیزی نمی بینیم. می بینیم اما نمی فهمیم آنکه می بیند و می فهمد و آنکه نگاهش نگاه بینا است ، آنکه این نگاه بینایش را به ما دوخته تویی . آنکه نگاه می کند و پنهانی های ما را ، نهفته های ما را ، نگفته های ما را می بیند تویی . ای صاحب نافذترین نگاه عالم ،   ببینمان . ای که هیچ چیز از نگاهت پنهان نمی ماند ، ببینمان ببین که صدایت می زنیم ، یا ابصرالناظرین ،